Naszym zamierzeniem jest chęć ocalenia od zapomnienia polskiej miejscowości z Kresów i jej bohaterskich mieszkańców - Dawidowa koło Lwowa. Zbieramy informacje o tej miejscowości i jej mieszkańcach od wieków tam zamieszkałych. Ludziach, którzy bronili tę ziemię przed tatarami, kozakami, Rosjanami i Niemcami i za nią ginęli. Bronili polskości pod zaborami. Uprawiali ją przez stulecia, a potem nagle zostali z niej wypędzeni z ziemi i domostw w których mieszkali ich ojcowie. Strona uzupełniana jest na bieżąco z chwilą uzyskania nowych informacji. Wszystkich zainteresowanych prosimy o informacje dotyczące Dawidowa i ich mieszkańców. I zapraszamy do współtworzenia strony. Kontakt: dariussds@wp.pl

środa, 29 czerwca 2016

Mieszkańcy Dawidowa w 1709 roku

Mieszkańcy Dawidowa w świetle inwentarza z 1709 roku z Archiwum Dominikanów w Krakowie.

Pozwoliłem sobie moich przodków wytłuścić. Zachowałem oryginalną pisownię.

Półłannicy (1) i trzyćwiertnicy (2)

Wojciech Palica (1) – 2 konie, 2 woły
Zboyska (1) – 2 konie
Grzegorz Huk (1) – 2 konie, 2 woły
Wasyl Hołod (1) – 2 konie
Hrynko Hołod (1) – 3 konie
Falko Zielonka (1) – 2 woły
Kuryło Chymin (1) – 2 konie
Oleynik Stary (2) – 2 konie
Iwan Ilkow (2) – 3 konie, 2 woły
Jan Dudicz (1) – 2 konie, 2 woły
Tymko Tymkow (1) – 2 woły, 1 koń
Szymon Smagacz (1) – 2 konie

Ćwiertnicy (3) i półtoroćwiertnicy (4)

Tomko Dudów
Grabowiecki (3) – 2 woły
Piotr Palica (3) – 2 konie
Śliwkowski Stary (3) – 2 woły
Matijasz Śliwkowski (3) – 2 konie
Jan Huk (3) – 2 woły
Tomasz Stachnikow (3) – 2 woły
Wawrzyniec Gawryas (4) – 2 woły
Krawczyszyn (3) – 2 woły
Bartek Stachnikow (3) – 2 woły
Szymon Bogacz (3) – 2 konie
Jędrzej Baran (4) – 2 konie, 2 woły
Michał Zielonka (3)
Szymon Zgrzebny (3) – 2 woły
Tomek Szusiałko (3) – 2 konie
Hryc Oleynikow (3) – 2 woły
Stecko Tymkow (3) – 2 konie
Wasyl Tymkow (3)
Marcin Szwiec (3) – 2 konie
Fed Jędrzeszyn (3)
Jaremlko Jędrzeszyn (3) – 2 konie
Klimko (3) – 2 konie
Wawrzek Baran (4)
Majchier (4) – 2 woły
Kusnierz (3)
… Zboyski
2 nieczytelne imiona
 Wasyl Hołod
Tomasz Hołod
Paweł Baran (3)
Dankowski (4)
Jan Komar (4)
Onysko (3)
Kurowski (3)
Sztaszko Nayda (3)
Marcin Mickel (3)
Wasyl Oleynikow (3)
Szymko Winiarz (3)
Jacko Boyko (3)
Wojciech Baran (3)
Jan Cymbalisty (3)
Skwarko (3)
Stanisław Szeremeta (3)
Hawryło Batriackow (3)
Jacko Nayda (3)
Krzyśko Toporowski (3)
Jan Socha (3)
J. Duda
Karzimierz Mielnik (1)
Stanisław Mielnik (1)
Pop (1)
Kościelny (4)
Sobek Leśny (3)

Zagrodnicy
Jędrzej Cukowski
Szrabowany
Matyasz Gardzielik
Jakub Tkacz
Mikołaj Ciołek
Jan Rzeszotasz
Wojciech Szwiec
Buzicha
Sobczycha
Wapiszycha
Wojciech Pasiecznik
Sobek Bednarz

Komornicy
Smagacz Stary
Rama wdowa
Stara
Wojciech Mitasz
Wojciech Borko
Dmitr Strukowy


piątek, 24 czerwca 2016

Taxi-furmanka dla CK żołnierzy z Dawidowa do Lwowa

10 maja 1866 roku przechodzący z Bóbrki do Lwowa 4 batalion 41 pułku piechoty przewiozły bezpłatnie na podstawionych z własnej inicjatywy 400 wozach z Dawidowa do Lwowa gminy powiatu winnickiego i lwowskiego. 18 maja oficjalnie o tym poinformowało Prezydium Namiestnictwa CK, wymieniając i chwaląc zaangażowane w akcje 18 gminy powiatu winnickiego (Czyszki, Gańczary, Dmytrowice, Głuchowice, Winniczki, Kozielniki, Tołszczów, Milatycze, Czerepin, Dawidów, Krotoszyn, Żyrawka, Wołków, Kuhajów, Zagórze, Gaje, Podciemno i Siedliska) oraz 13 gminy powiatu lwowskiego (Zubrza, Brzuchowice, Sichów, Pasieki, Grzybowice, Signiówka, Żydatycze, Malechów, Prusy, Zamarstynów, Hołosko wielkie, Grzęda i Krzywczyce)[1].
O czym poinformowano samego cesarza Franciszka Józefa, który “raczył najmiłościwiej wziąść te czyny patryotyczne do wiadomości”[2].



[1] Gazeta Lwowska, r. 56, nr 115 (19 maja 1866)
[2] Gazeta Lwowska, r. 56, nr 125 (2 czerwca 1866)

Na bakier z prawem

Jedna z pierwszych wzmianek prasowych na temat zatargów z prawem mieszkańców Dawidowa. W styczniu 1858 roku 12 włościan z Dawidowa, trzech z Tołszczowa, czterech włościan i jeden Żyd z Zagórnych Bryniec skazano na karę pieniężną. Powodem była nieuczciwość i oszustwa związane z handlem drewna na opał, przywiezionego na targ lwowski (m. in. przekładanie i łupanie drzewa w zajazdach i innych domach; pokątna sprzedaż; składowanie drewna z fur na ulicy)[1]


[1] Gazeta Lwowska, r. 48, nr 18 (23 stycznia 1858)

Ćwiczenia militarne CK armii w 1841 roku

24-25 września 1841 roku wojska monarchii CK odbyły ćwiczenia militarne pod Lwowem, w którym uczestniczyły dwa korpusy. Gazeta Lwowska szczegółowo relacjonowała o manewrach wojskowych, które odbywały się pod Dawidowem: “korpusowi ze Lwowa dnia poprzedzającego aż pod Dawidów wypartemu, i będącemu przednią strażą armii od Stanisławowa ciągnącej, szło o to, aby armii swej ułatwić odebranie na powrót miasta. W tym celu korpus ten zatrzymawszy się na pozycyi pod wsią Dawidowem, wysłał d. 25 rano rozpoznanie naprzeciw przedniej straży korpusu nieprzyjacielskiego, który dnia poprzedzającego osadziwszy Lwów, poszedł z główną siła w pogoń za przeciwnikiem, rozłożył się pod wieczór obozem przy drodze do Dawidowa prowadzącej, forpoczty swoje po za wieś Sichów wysunął, i na prędce pod Boleskiem i przed karczmą kościelnicką się oszańcował. Następnie starcie się obydwu korpusów, nieprzyjaciel z drogi dawidowskiej zepchnięty, cofa się na wschód lasku węglińskiego; lez w chwili stanowczej wsparty trzema batalijonami we Lwowie zostawionemi, bierze górę, i przymusza przeciwnika do zaniechania zamiaru odebrania mu miasta”[1].



[1] 1841, nr 114 (28 września)+dod.

piątek, 3 czerwca 2016

Umuzykalniony proboszcz dawidowski - ks. Albinus Hauptmann

Ksiądz Albinus Hauptmann urodził się w 1827 roku. W 1847 roku rozpoczyna studia teologiczne w seminarium we Lwowie. W 1850 roku przyjmuje święcenia kapłańskie. W 1853 roku jest wikarym w Koropiecu w Tarnopolskim.

Ksiądz Hauptmann musiał być uzdolniony muzycznie, skoro jak wskazują schematyzmy duchowieństwa archidiecezji lwowskiej od 1857 roku do 1867 roku zostaje skierowany do pracy w katedrze lwowskiej, najpierw jako kantor, a potem od 1862 jako nauczyciel śpiewu w seminarium lwowskim.

5 lipca 1867 roku udziela po raz pierwszy chrztu w Dawidowie już jako proboszcz. Stosowna adnotacja znajduje się w księdze chrzcielnej i jest to z jedno pierwszych świadectw o nim jako proboszczu w Dawidowie. Schematyzm z 1871 roku potwierdza to wymieniając go jako proboszcza w Dawidowie.

Ostatni raz schematyzm wspomina o nim jako proboszczu w Dawidowie w 1876 roku. W księdze chrzcielnej 14 lipca 1876 roku znajduje się ostatni wpis o udzielonym chrzcie przez księdza Hauptmanna w Dawidowie.  Ponad miesiąc później, 17 sierpnia 1876 roku ksiądz Albinus Hauptmann umiera w wieku 49 lat. Pogrzeb odbył się 19 sierpnia pod przewodnictwem ks. Józefa Siekanowicza, dziekana dekanatów gródkowskiego oraz szczerzeckiego i proboszcza w Zimnej wodzie, prawdopodobnie kolegi z roku seminaryjnego (obaj urodzili się w tym samym roku). Przypuszczam, że ksiądz Hauptmann został pochowany przy kościele dawidowskim, wnioskuje o tym po wpisie o jego śmierci i pogrzebie w księdze zmarłych parafii Dawidów.

Ksiądz Albinus Hauptmann pracował w Dawidowie jako proboszcz dziewięć lat (07.1867-08.1876). Ze względu na swoje uzdolnienie muzyczne pewnie dbał o śpiew i muzykę w kościele dawidowskim.