Naszym zamierzeniem jest chęć ocalenia od zapomnienia polskiej miejscowości z Kresów i jej bohaterskich mieszkańców - Dawidowa koło Lwowa. Zbieramy informacje o tej miejscowości i jej mieszkańcach od wieków tam zamieszkałych. Ludziach, którzy bronili tę ziemię przed tatarami, kozakami, Rosjanami i Niemcami i za nią ginęli. Bronili polskości pod zaborami. Uprawiali ją przez stulecia, a potem nagle zostali z niej wypędzeni z ziemi i domostw w których mieszkali ich ojcowie. Strona uzupełniana jest na bieżąco z chwilą uzyskania nowych informacji. Wszystkich zainteresowanych prosimy o informacje dotyczące Dawidowa i ich mieszkańców. I zapraszamy do współtworzenia strony. Kontakt: dariussds@wp.pl

niedziela, 3 maja 2020

Adolf Godfrejów - polski inżynier kolejowy i działacz Sokoła


25 maja 1852 roku w Dawidowie urodził się Adolf Godfrejów, polski inżynier kolejowy i działacz sokolstwa polskiego. Poród odebrała Antonina Sawicka.
30 maja 1852 roku został wraz z siostrą bliźniaczką ochrzczony przez księdza dawidowskiego Łukasza Flisowskiego.
Pochodził z rodziny ziemiańskiej (herbu własnego Godfrey) z Podola, z okolic Uszyc, indygenowanej w Rzeczypospolitej, o silnych tradycjach patriotycznych. Był synem powstańca styczniowego – Józefa Godfrejówa i Henryki z Serwaczyńskich, wnukiem powstańca listopadowego (także Józefa). Żonaty z Emilią Webersfeld, miał jednego syna – Władysława (kapitana WP, wojskowego lekarza weterynarii w Krakowie). Szwagier Edwarda Webersfelda, hrabiego Heinricha von Wimpffena i radcy Wyższego Sądu Krajowego w Krakowie – Piotra Tomżyńskiego. Jego dziadkowie (za udział w powstaniu listopadowym) byli represjonowani przez władze carskie i w roku 1842 wyjechali do Galicji. W Galicji aż trzech Godfrejów było urzędnikami kolejowymi.
Ojciec Józef Godfrejów był ekonomem w dobrach dawidowskich.
W roku 1876 Adolf Godfrejów ukończył (pod kierunkiem prof. inż. Józefa Rychtera) Katedrę Budownictwa Drogowego i Wodnego Akademii Technicznej we Lwowie. W latach 1878-1912 był członkiem Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie. W latach osiemdziesiątych XIX w. pracował nad projektem linii kolejowej na trasie Nowy Sącz-Chabówka, która została otwarta 16 grudnia 1884 roku. Było to ważne połączenie Nowego Sącza z Husiatyniem w ramach rozwoju tzw. Galicyjskiej Kolei Transwersalnej. Obecnie w Chabówce znajduje się skansen kolejowy i kursuje zabytkowy tabor.
Pracował w zespole inżynieryjnym Stanisława Rawicz Kosińskiego, która projektowała most kolejowy nad Prutem w Jaremczu. Most oddano do użytku w roku 1896. Mierzył 205 m długości i 32 m wysokości. Był kamienną konstrukcją nad Prutem o największej w ówczesnej Europie rozpiętości łuku.
Był radcą i inspektorem ruchu sekcji konserwacji linii kolejowej (tzw. Sekcji Nowy Targ II). Na emeryturę przeszedł po trzydziestu latach pracy na kolei (w roku 1907) i przeniósł się do Nowego Sącza, gdzie był radnym miasta.
W roku 1907 wprowadzał poprawki do projektu kaplicy św. Kazimierza w Nowym Sączu. Na przełomie lat 1907/1908 współprojektował jeszcze nowy, secesyjny dworzec kolejowy w Nowym Sączu i nadzorował tę budowę do r. 1909.
W roku 1890 wstąpił do samborskiego gniazda „Sokoła”. Towarzystwo liczyło na początku 65 osób.
Godfrejów projektował i nadzorował z ramienia towarzystwa budowę nowego gmachu sokolstwa w Samborze. W roku 1902 otrzymano od miasta parcelę pod budowę Domu „Sokoła”. 20 kwietnia 1903 magistrat miejski zatwierdził plany budowlane. Poza Godfrejowem, nadzór budowlany sprawował miejski architekt – inż. Józef Hornung. Budynek w stylu wiedeńskiego „Landhausstil” oddano do użytku w roku 1905 (choć uroczyste otwarcie i poświecenie gmachu odbyło się w wcześniej – w dniach 5-6 listopada 1904). Obecnie mieści się tam dom kultury (dom narodowy).
W Samborskim „Sokole” opracowywał wraz z innymi druhami gniazda instrukcje dla powstającego w mieście ruchu skautowego. Współorganizował także obchody sokolstwa galicyjskiego na zlocie przemyskiego (IV okręgu) „Sokoła”, który odbył się 3 lipca 1903 roku we Lwowie. Żona Godfrejówa – Emilia z Webersfeldów – udzielała się w sokolim Komitecie Polek.
Godfrejów był odznaczony Medalem Jubileuszowym „Signum Memoriae” 1898 i Medalem „1868-1908” dla austriackich urzędników cywilnych i funkcjonariuszy kolei cesarskich.
Był także działaczem Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Nowym Sączu.
Zmarł 29 kwietnia 1912 roku w Nowym Sączu. Spoczywa wraz z żoną na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza