W której rodzinie ile dzieci?

Rodziny z Dawidowa według największej liczby ochrzczonych (narodzonych) dzieci w świetle ksiąg chrzcielnych  w latach 1679-89:

Najwięcej, bo 11 dzieci  rodzi się w rodzinie Baran – (Sebastian i Zofia - 3;  Wawrzyniec i Regina - 4; Jan i Agnieszka  - 2; Wojciech i Anna  - 1; Wojciech i Zofia – 1);

7 dzieci rodzi się w rodzinach: Gardzielik (Gardzilik, Gardzielowski) (Stanisław i Regina - 2; Piotr i Agnieszka – 5) oraz Nayda (Mayda, Wayda) Stanisław i Katarzyna - 4; Jan i Regina – 3;

Po pięć dzieci rodzi się w rodzinach: Duda (Dudzicz, Dudziow, Duzio) Jan i Anna; Grabowiecki (Grabowiec, Grabowiczki, Grabowieczki) Jan i Agnieszka; Mazurek Stanisław i Agnieszka.

Czwórka dzieci rodzi się w rodzinie Przystałowski Walenty i Katarzyna.

Po trójce dzieci rodzi się w rodzinach: Przyslak (Jan i Agnieszka – 1; Jan i Jadwiga – 2); Sisak (Sysak, Sisiata) (Jakub i Anna – 1; Jan i Katarzyna – 2);  Socha (Cocha, Pocha) Jan i Katarzyna; Ważywoda (Ważiwoda) Maciej i Katarzyna; Zboyski (Franciszek i Katarzyna - 1, Franciszek i Marianna – 2).

Po dwójce dzieci rodzi się w rodzinach: Bursztynski Jan i Helena; Cichonski Andrzej i Marianna; Choynacki Jan i Ewa; Gelenski (Gelanski) Marcin i Anna;  Klekun (Sebastian - 1; Andrzej  i Zofia – 1); Kwiatkowski (Kwitkowski) Grzegorz i Anna; Mazur Wojciech i Jadwiga, Skarada (Czkarada) Wojciech i Katarzyna; Szeremeta (Szeremecik) Bartłomiej i Ewa; Śliwkowski Tomasz i Agnieszka.

Po jednym dziecku rodzi się w następujących rodzinach: Baranowski Marcin i Regina; Berszeń Jakub i Regina; Bandzat Jan i Regina; Bołczan Jan i Marianna; Bodzial Jan i Anna; Bugay Wojciech i Jadwiga; Cimbalista Jan i Agnieszka; Długopoły Wojciech i Katarzyna; Dombrowski Jan; Dukaszewicz Wawrzyniec ; Dankowski Maciej i Katarzyna; Fil Stefan i Margarita; Gabryjas Tomasz i Agnieszka; Gralik Wojciech i Katarzyna (Grabik, Pralik?); Huk Jan i Anna; Janusz Gabriel i Agnieszka; Kałaszewski Marcin i Zofia; Kędzierski Alfred i Zofia; Kobylski Jakub i Marianna; Kostowski Walenty i Agnieszka; Kotiuszka Wojciech i Zofia; Kosiołek Walenty i Agnieszka; Kurnik Marcin i Anna; Kurcznik Wojciech i Jadwiga; Lenkowski  Katarzyna; Łokietek Jacek i Magdalena; Malko Stanisław i Dorota; Masarikowicz Jan i Katarzyna (Mazarkowicz); Metnik Stanisław i Anna; Palica Wojciech i Apolonia; Pawłowski Jakub i Regina; Sralik Wojciech i Katarzyna; Steptinek Stanisław i Katarzyna; Surmiłowski Wojciech i Konstancja; Udzielak Marcin i Agnieszka; Tkacz Grzegorz i Anna; Twartowski Jan; Zabienski Franciszek i Katarzyna; Zeptiuch (Zeptuch, Zeptiucki, Zeptiuski) Stanisław i Katarzyna; Zupiecki (Zupicki) Walenty i Regina.
Autor: Dariusz Zielonka

Wykaz mieszkańców w l. 1679-89

Na podstawie księgi chrzcielnej (rodzice, chrzestni) stworzyłem wykaz mieszkańców Dawidowa w latach 1679-89, oczywiście jest ona niekompletna i opiera się na jednym źródle:

Baran Sebastian i Zofia;  Regina; Wawrzyniec i Regina; Jan i Agnieszka (Baranik); Wojciech i Anna; Stanisław; Wojciech i Zofia; - jedna z większych rodzin w Dawidowie

Baranowski Marcin i Regina

Berszeń Jakub i Regina

Bandzat Jan i Regina

Bołczan Jan i Marianna

Bodzial Jan i Anna

Brecki Benedykt

Brofczycha (Broszowa, Breszczycha) Anna

Bugay Wojciech i Jadwiga

Bursztynski Jan i Helena, szlachcic

Cichonski Andrzej i Marianna

Cimbalista Jan i Agnieszka

Choynacki Jan i Ewa

Długoloty Jan

Długopoły Wojciech i Katarzyna

Dombrowski Jan

Dothopowina Regina

Dukaszewicz Wawrzyniec

Duda (Dudzicz, Dudziow, Duzio) Jan i Anna; Katarzyna

Dankowski Maciej i Katarzyna79-89

Dynkowa Katarzyna

Drozdowa Agnieszka

Fil Stefan i Margarita

Frolkowa Anna

Gabryjas Tomasz i Agnieszka

Gardzielik (Gardzilik, Gardzielowski), Maciej,  Jan, Stanisław i Regina; Piotr i Agnieszka; Anna (Gardzielowa, Gardzieliczka, Gardzielicka, Gardzielowska, Gardzielewska) - jedna z większych rodzin w Dawidowie

Gelenski (Gelanski) Marcin i Anna

Grabowiecki (Grabowiec, Grabowiczki, Grabowieczki) Tomasz, Katarzyna;  (Grabowieczka, Grabowiecka); Jan i Agnieszka - jedna z większych rodzin w Dawidowie

Gralik Wojciech i Katarzyna (Grabik, Pralik?)

Haydziak Stanisław ?

Hanak Jan, Agnieszka

Huk Jan i Anna

Kałaszewski Marcin i Zofia

Kędzierski Alfred i Zofia

Klekun Sebastian; Andrzej  i Zofia

Kobielska Marianna

Kobylski Jakub i Marianna

Kostowski Walenty i Agnieszka

Kotiuszka Wojciech i Zofia

Kosiołek Walenty i Agnieszka

Kurnik Marcin i Anna,

Kurcznik Wojciech i Jadwiga

Kwiatkowski (Kwitkowski) Grzegorz i Anna

Lenkowski  Katarzyna

Lymacz Wawrzyniec

Łokietek Jacek i Magdalena

Łowicki Gabriel

Malko Stanisław i Dorota

Mazur Wojciech i Jadwiga,

Mazurek Jan,  Stanisław i Agnieszka (Mazurczyk)

Masarikowicz Jan i Katarzyna (Mazarkowicz)

Metnik Stanisław i Anna

Mielniczka Katarzyna

Miszczycha Katarzyna

Nayda (Mayda, Wayda) Stanisław i Katarzyna; Jan i Regina (Waydowa, Waydlicówna, Woytowiczowa, Woytowidowa)

Palica Wojciech i Apolonia, Katarzyna

Pawłowski Jakub i Regina

Piotrowska Katarzyna

Penach Wojciech

Przystałowski Walenty i Katarzyna

Przyslak Jan i Agnieszka

Przyslak (Pozyslak) Jan i Jadwiga

Sercta Jakub

Sisak Jakub i Anna

Sysak (Sisiata) Jan i Katarzyna

Sutor Krzysztof

Skarada (Czkarada) Wojciech i Katarzyna

Socha (Cocha, Pocha) Jan i Katarzyna (Zochowa)

Spanowa Regina

Sralik Wojciech i Katarzyna

Steptinek Stanisław i Katarzyna

Stephiusik Regina

Surmiłowski Wojciech i Konstancja - szlachta

Szeremeta (Szeremecik) Bartłomiej i Ewa

Sereta Jakub

Śliwkowski Tomasz i Agnieszka

Udzielak Marcin i Agnieszka

Tadrak Wojciech

Tkacz Grzegorz i Anna,

Twartowski Jan

Ważywoda (Ważiwoda) Maciej i Katarzyna

Wazinowski Maciej

Zabienski Franciszek i Katarzyna

Zeptiuch (Zeptuch, Zeptiucki, Zeptiuski) Stanisław i Katarzyna; Jan, Regina (Zagluchska, Zeptiuska, Zeptiusika, Zeptiuszka)

Zboyski Franciszek i Katarzyna, Franciszek i Marianna

Zupiecki (Zupicki) Walenty i Regina

cdn

Chrzty w latach 1679 a 1689 r.

Między 1679 a 1689 rokiem ojcowie dominikanie, duszpasterze Dawidowa, ochrzcili 128 dawidowskich dzieci: 77 chłopców i 49 dziewczynek, 2 osoby nierozpoznane (imiona nieczytelne).  Chrzczone były także dzieci z Gańczar, Czerepina i Krotoszyna, jednak nie zostały one uwzględnione w tym zestawieniu. Widoczna jest zdecydowana przewaga ochrzczonych chłopców, nie przypuszczam, żeby aż tak wielu chłopców rodziło się w Dawidowie w porównaniu z dziewczynkami, być może ona wynikać z tego, że nie wszystkie dziewczynki chrzczono w kościele katolickim. Być może katoliccy chłopi dawidowscy poślubiali rusińskie żony, wyznające grekokatolicyzm bądź prawosławie i w myśl starej tradycji w rodzinach mieszanych syn był chrzczony w wierze ojca, córka w wierze matki.  Nie wykluczam także błędnego odczytania niewyraźne zapisanych imion łacińskich w księdze chrzcielnej (np. Joannes to męskie imię Jan, ale podobnie piszę się imię żeńskie Joanna i może pojawić się błąd przy odczytaniu).

Najpopularniejszym żeńskim imieniem nadawanym w Dawidowie była Regina (18 razy), następnie Katarzyna i Agnieszka (8-krotnie) oraz Anna (5 razy). Najpopularniejsze męskie imiona to Maciej (9 razy), Stanisław (8 razy), Michał (7 razy),  Tomasz (7 razy), Andrzej (7 razy), Wojciech (6 razy),  Jan (5 razy), Sebastian i Wawrzyniec (po 4 razy). Wybierane są imiona świętych i często dziecko otrzymuje imię tego świętego, w którego wspomnienie bądź w kilka dni przed lub po się narodziło.

Zestawienie chrztu w poszczególnych latach:

1679 – 8 dzieci (3 chłopców, 4 dziewczynki, 1 osoba niezidentyfikowana)

1680 – 9 dzieci (6 chłopców, 3 dziewczynki)

1681 – 12 dzieci (5 chłopców, 7 dziewczynek)

1682 – 14 dzieci (6 chłopców, 8 dziewczynek)

1683 – 13 dzieci (8 chłopców, 5 dziewczynek)

1684 – 11 dzieci (7 chłopców, 4 dziewczynki)

1685 – 13 dzieci (7 chłopców, 5 dziewczynek, 1 osoba niezidentyfikowana)

1686 – 11 dzieci (8 chłopców, 3 dziewczynki)

1687 – 14 dzieci (10 chłopców, 4 dziewczynki)

1688 – 10 dzieci (9 chłopców, 1 dziewczynka)

1689 – 13 dzieci (8 chłopców, 5 dziewczynek)

  cdn.
Autor: Dariusz Zielonka

Wpisy o życiu, radości i smutkach

18 lutego 1679 roku ojciec Remigiusz Kwiatanowski OP w kościele dawidowskim ochrzcił Reginę, córkę Jana Grabowieczkiego i jego żony Agnieszki. Chrzestnym był Stanisław Gardzielik, chrzestną... nigdy się niedowiemy,  tusz wyblakł a pieczęć parafialna skutecznie zasłoniła jej imię i nazwisko. W ten sposób rozpoczyna się księga chrzcielna parafii w Dawidowie. Tak wyglądał pierwszy wpis w księgi parafialne, które zawierają bogactwo wiedzy o  życiu, radościach i smutkach zwykłych mieszkańców Dawidowa. Jakie losy były Reginy tego nie wiemy, być może ktoś z Was nosi w sobie jej cząstkę…
Autor: Dariusz Zielonka

Marynarz z Dawidowa na ORP Dragon - st. marynarz Stanisław Małecki

ORP Dragon

ORP Dragon (wcześniej HMS „Dragon”) to brytyjski krążownik lekki typu „D” wodowany 29 grudnia 1917 r. przekazany Polskiej Marynarce Wojennej 15 stycznia 1943 r. Brał udział podczas inwazji na Francję w czerwcu i lipcu 1944 r. W dniu 8 lipca 1944 r. trafiony przez niemiecką żywą torpedę Neger. Na tej jednostce służył starszy marynarz Stanisław Małecki, urodzony 1 stycznia 1916 roku w Dawidowie.
Na poranek dnia 8 lipca 1944 roku ORP „Dragon” miał wyznaczone zadanie ostrzeliwania niemieckich pozycji obronnych na lądzie w okolicach miasta Caen. Gdy okręt razem z zespołem znajdował się już w pobliżu ustalonej pozycji do ataku został zauważony przez Karla H. Potthasta, operatora żywej torpedy typu Neger, któremu udało się zbliżyć na odległość około 400 m od celu, który zidentyfikował jako duży niszczyciel. Trafienie nastąpiło około godziny 4.40 na mniej więcej 20 minut przed planowanym rozpoczęciem działań. W wyniku eksplozji śmierć poniosła cała obsługa maszynowni, część osób w jednej z komór amunicyjnych oraz część z obsługi artylerii przeciwlotniczej (Oerlikon) wyrzuconych podmuchem w morze. Cały okręt zaczął się również szybko przechylać na lewą burtę. Operator torpedy, podchorąży marynarki Karl Heinz Potthast, zdołał umknąć z miejsca ataku, gdyż okręty towarzyszące krążownikowi przyłączyły się do akcji ratunkowej. Został jednak wykryty przed powrotem do bazy i wzięty do niewoli. Dopiero później dowiedział się, że trafiony przez niego okręt był w istocie krążownikiem lekkim. Akcja ratowania okrętu rozpoczęła się od próby wyrównania przechyłu. W tym celu zalano część komór wewnątrz kadłuba, przeniesiono również amunicję z lewej burty na prawą oraz odciążono lewą stronę poprzez wyrzucenie do morza części zbędnego już wyposażenia. Z pokładu wyrzucono również wszystkie bomby głębinowe po uprzednim ich rozbrojeniu, gdyż zaczęły stanowić zagrożenie. Zabiegi pozwoliły na zmniejszenie przechyłu na burtę, ale okręt poważnie zanurzył się na stronę rufy. Do akcji ratowniczej włączyły się liczne holowniki oraz korweta, która wzięła krążownik na hol. Okręt został później przycumowany do burty amerykańskiego okrętu pomocniczego. Na pokładzie cały czas trwała akcja ratowania rannych i uwięzionych pod pokładem ludzi. W sumie zginęło 37 osób z załogi okrętu. 23 ciała zostały przekazane na pokład amerykańskiego ścigacza, który dokonał ich pochówku na pełnym morzu, dalsze dwa ciała zostały później wydobyte z maszynowni. Ciała trzech ludzi wyrzuconych podmuchem eksplozji do wody zostały wyłowione przez krążownik HMS „Emerald”. Dziewięciu ciał nie udało się wydobyć z kadłuba. Wśród poległych znalazł się marynarz z Dawidowa - Stanislaw Małecki. Cześć jego pamięci!
Autor: Dariusz Zielonka

Chrzty w 1816 roku w Dawidowie.

W 1816 roku w Dawidowie narodziło się i zostało ochrzczonych 56 dzieci, 29 dziewczynek i 27 chłopców. Najwięcej dzieci urodziło się w następujących rodzinach: Huk (6 dzieci), Duda (5), Baran i Jarosz (po 4 dzieci). Raz urodziły się bliźniaki. Porody najczęściej przyjmowała Katarzyna Kotiuszko (19 razy). Obok niej położnymi były: Franciszka Huk (5), Teresa Śliwka (5), Agnieszka Huk (4) i inne. Chrztu udzielał ks. Gabriel Gromadowski, a od maja ks. Józef Barański.

Śluby w Dawidowie A.D. 1907

W 1907 roku w Dawidowie 24 pary zawarły związek małżeński w kościele parafialnym. Błogosławił ks. proboszcz Marcin Fijałkowski, a od maja nowy administrator parafii ks. Władysław Orłowicz. Średnia wieku mężczyzny zawierającego małżeństwo wynosiła 26, 5 roku, a kobiety 21 lat. Dawidowscy mężczyźni preferowali młodsze małżonki, gdzieś o 5 lat. Ale w trzech parach sytuacja była odwrotna to narzeczone były starsze od narzeczonych. Przedział wiekowy mężczyzn zawierających małżeństwo wynosi między 21 a 52 lata, a kobiet 17 a 49 lat. Na ślubnym kobiercu pojawiali się narzeczeni nie tylko z Dawidowa, ale z Gańczar (2 osoby), Lwowa, Mikłaszowa, Stanisławowa i Winnik (po jednej). Śluby odbywały się w styczniu, lutym, maju, czerwcu, lipcu, wrześniu, październiku i listopadzie, czyli poza Wielkim Postem i Adwentem.
Autor: Dariusz Zielonka

Dawidów na wikipedii

Mały sukces! Udało się poszerzyć artykuł na temat Dawidowa w polskiej wersji wikipedii. Nie jest on wprawdzie doskonały, ale zrobiony został pierwszy krok ukazujący pełniejszą historię miejscowości naszych przodków.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Dawidów_(obwód_lwowski)
D.Z.

14 pułk Ułanów Jazłowieckich AK

Zgodnie z tzw. planem OSZ (odtwarzania sił zbrojnych) w Okręgu Lwów AK organizowano zawiązki przedwojennych oddziałów DOK VI, w tym także 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, docelowo jako jednostki zmotoryzowanej, w praktyce – pieszej. Początkowo wiosną 1944 r. uformowano 1, 2 i 3 pluton w Dzielnicy Lwów-Wschód (rejon lasów winnickich). Tak powstały oddziały leśne 14 pułku ułanów. Liczyły one pierwotnie 32 żołnierzy AK, którzy z powodu dekonspiracji musieli opuścić Lwów. Wkrótce dołączyli do nich ochotnicy z okolic miasta, a także Polacy wcieleni do armii niemieckiej, którym udało się zdezerterować.
Dowódcą mianowano por Andrzeja Adama de Myszkę Chołoniewskiego a jego zastępcą został kapitan Dragan Sotirovič ps. "Draża" , oficer przedwojennej armii Królestwa Jugosławii, który zbiegł z niewoli niemieckiej i dzięki polskiemu podziemiu ukrywał się we Lwowie W maju 1944 oddziały leśne 14 pułku liczyły już około 100 żołnierzy. Ważnym zadaniem ułanów była obrona mieszkańców podlwowskich wsi przed napaścią Ukraińskiej Powstańczej Armii, realizującej plan depolonizacji Małopolski Wschodniej poprzez czystki etniczne. Ze zbliżaniem się frontu oddziały AK rozpoczęły przygotowania do akcji Burza. W lipcu 14 Pułk Ułanów miał już 6 szwadronów, w trzy w stadium organizacji. Razem liczył 827 żołnierzy uzbrojonych w 7 rkm, 17 pm, 246 kbk, 130 pistoletów, 745 granatów ręcznych i 6 granatników przeciwpancernych.
Ułani jazłowieccy wzięli udział w kilkudniowych walkach o Lwów (22 – 27 lipca 1944). Po zajęciu miasta sowieci rozbroili i aresztowali tysiące żołnierzy lwowskiej AK. Wśród zatrzymanych był także ranny kpt. Draża Sotirovič, świeżo odznaczony przez dowództwo AK Krzyżem Virtuti Militari V klasy. Zdołał on jednak uciec i dołączyć do tych ułanów, którzy uniknęli niewoli.
Resztki pułku ukryły się w okolicach Brzozowa, skąd część ludzi z kpt. Drażą przeszła wiosną 1945 na Dolny Śląsk, a stamtąd do amerykańskiej strefy okupacyjnej. Pozostali żołnierze 14 pułku walczyli z sowietami. 26 czerwca 1945, po ostatnim starciu pod Domaradzem oddział został rozwiązany.
Na Cmentarzu Parafialnym w Biłce Szlacheckiej, obecnie południowo-wschodniej dzielnicy Lwowa poległo i zostało pochowanych 7 Ułanów Jazłowieckich Armii Krajowej, na Pasiekach 5, Biłce Szlacheckiej 7, ponadto Ułani 14 Pułku AK chowani byli w: Dawidowie, Wólkach i in. miejscowościach, oraz we Lwowie zapewne 3 poległych lub straconych żołnierzy AK. Ktoś wie coś więcej na temat pochowanych ułanów na cmentarzu w Dawidowie?

Przesłanie ks. Grzegorza Paszko w 2009 r. do mieszkańców parafii Dawidów i ich potomków.