Naszym zamierzeniem jest chęć ocalenia od zapomnienia miejscowości z Kresów i jej bohaterskich mieszkańców - Dawidowa koło Lwowa. Zbieramy informacje o tej miejscowości i jej mieszkańcach od wieków tam zamieszkałych. Ludziach, którzy bronili tę ziemię przed tatarami, kozakami, Rosjanami i Niemcami i za nią ginęli. Bronili polskości pod zaborami. Uprawiali ją przez stulecia, a potem nagle w 1946 r. zostali z niej wypędzeni z ziemi i domostw w których mieszkali ich ojcowie. Strona uzupełniana jest na bieżąco z chwilą uzyskania nowych informacji. Wszystkich zainteresowanych prosimy o informacje dotyczące Dawidowa i ich mieszkańców. I zapraszamy do współtworzenia strony. Kontakt: dariussds@wp.pl
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Dźwinogród. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Dźwinogród. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 4 sierpnia 2016

Dawidów w ruskim księstwie dźwinogrodzkim

Od  1120 roku właścicielem księstwa dźwinogrodzkiego został Władymirko Wołodarowicz (1104-1153), syn brata prześladowanego księcia Wasylka. Nowy pan tej ziemi troszczył się o dobrobyt i zaludnienie swej dzielnicy. Zorganizował komunikacje pomiędzy osadami swego księstwa, w tym pomiędzy Dźwinogrodem a Dawidowem.
Kolejnym kniaziem dźwinogrodzkim jest Iwan Berładnik (1112-1162).
Od 1145 do 1206 roku księstwo staje się częścią księstwa halickiego.

Panem księstwa dźwinogrodzkiego około 1206 roku był Roman Igorewicz. Jego ziemie zajmowały teren pomiędzy Bóbrką, Lipą, Pełtwią i Bugiem. W rozpoczętej w 1208 roku bratobójczej wojnie książąt Igorewiczów z Romanowiczami o dzielnicę halicką ziemia dźwinogrodzka została dotkliwie spustoszona. W wojnie tej brali udział także książę krakowski Leszek i król węgierski Andrzej, sprzymierzeńcy Romanowiczów. W czasie oblężenia Dźwinogrodu przez Romanowiczów, w 1211 roku, rozłożeni w Czerepinie i Szołomyi Węgrzy, zniszczyli prawie do szczętu tak te i jak przyległe miejscowości. Prawdopodobnie spustoszony został i nieodległy Dawidów.

środa, 3 sierpnia 2016

Jak powstał Dawidów i dlaczego nazywa się Dawidów?!

Nazwa i założenie Dawidowa, według Antoniego Schneidera wybitnego znawcy dziejów Galicji (i do której i ja się przychylam) związane jest z władaniem na tym terenie księcia Dawida Igorewicza (1059-1112), syna księcia włodzimiersko-wołyńskiego Igora Jarosławica oraz wnuka Jarosława Mądrego, wielkiego księcia  kijowskiego, prawodawcy Rusi.
Książe Dawid, niespokojnego umysłu, chytry, zuchwały i odważny, nie otrzymał po ojcu żadnej dzielnicy. Rozpoczął wichrzyć pomiędzy książętami ruskimi doprowadzając do bratobójczych walk. Książe Dawid miał nadzieje w ten sposób na zdobycie własnego udzielnego księstwa. W porozumieniu z księciem kijowskim Świętopełkiem Izjasławiczem postanowili odebrać księstwo halickie Wołodarowi i Wasylkowi Rościsławiczom. Najbardziej ucierpiał książe Wasylko, książę trembowelski, którego w 1097 roku Dawid pojmał pod pretekstem knowania na życie wielkiego księcia kijowskiego i pozbawił wzroku. Przez dłuższy czas więził go we własnym jego zamku Dźwinogrodzie, który Dawid przyłączył wraz z kilku innymi posiadłościami do swoich ziem. Prześladowany i oślepiony Wasylko uciekł do Polski. Od czasu zajęcia ziemi dźwinogrodzkiej książe Dawid zawierał różne umowy i ugody z innymi książętami  ruskimi, w tym z Wasylkiem. Ostatecznie 10 sierpnia 1100 roku w Wyteczewie, w obozie pod Kijowem na wiecu książąt ruskich wraz z grodem Buskim przyznano mu i ziemie dźwinogrodzką jako własną dzielnicę.
Odtąd książe Dawid postanowił swoją dzielnicę rozwinąć. Brał udział w sławnej, wspólnej wyprawie książąt ruskich przeciw Połowcom, która ukróciła ich najazdy na Ruś Kijowską. Z wyprawy Dawid powrócił na swoje ziemie z rzeszą jeńców i niewolników połowskich. Nimi osadził nowo pozakładane osady  pośród nieprzebytych lasów i bagien w okolicy Dźwinogrodu i Buska. Tak powstała również wieś Dawidów, nosząca nazwę od swego założyciela księcia Dawida Igorewicza oraz Czerepin.
Zanim Dawidów został zasiedlony pojmanymi Połowcami, była już nasza osada rozmierzona i częściowo zaludniona osadnikami ruskimi.
Po śmierci księcia Dawida w 1112 roku jego rodzina została wydziedziczona z dzielnicy dźwinogrodzkiej, w tym z Dawidowa.


piątek, 11 grudnia 2015

Śluby w 1901 roku

W 1901 roku w kościele dawidowskim ksiądz proboszcz Marcin Fijałkowski pobłogosławił 16 małżeństw. Małżeństwa zawierali między sobą narzeczeni przede wszystkim pochodzący z Dawidowa, ale i pojawili się narzeczeni z Biłki Szlacheckiej, Czyszek, Mościsk, Gańczar (3 osoby), Dźwinogrodu i jeszcze innej miejscowości. Średnia wieku narzeczonego wynosiła 27,5 lat (między 23 a 34 lata), a kobiety 22,5 roku (między 17 a 37 lat), czyli było 5 lat różnicy. W trzech przypadkach starsza była kobieta. Czterech wdowców weszło ponownie w związek małżeński, i raz wdowa. Małżeństwa zawierali narzeczeni m.in. z następujących rodzin: Huk, Patyk, Młotek, Kotiuszko, Śliwka, Jarosz, Zdęba, Blicharski, Szczyrko, Korzeniowski, Szeremeta, Łokietko, Gulewicz czy Mazur.