Naszym zamierzeniem jest chęć ocalenia od zapomnienia miejscowości z Kresów i jej bohaterskich mieszkańców - Dawidowa koło Lwowa. Zbieramy informacje o tej miejscowości i jej mieszkańcach od wieków tam zamieszkałych. Ludziach, którzy bronili tę ziemię przed tatarami, kozakami, Rosjanami i Niemcami i za nią ginęli. Bronili polskości pod zaborami. Uprawiali ją przez stulecia, a potem nagle w 1946 r. zostali z niej wypędzeni z ziemi i domostw w których mieszkali ich ojcowie. Strona uzupełniana jest na bieżąco z chwilą uzyskania nowych informacji. Wszystkich zainteresowanych prosimy o informacje dotyczące Dawidowa i ich mieszkańców. I zapraszamy do współtworzenia strony. Kontakt: dariussds@wp.pl

czwartek, 30 kwietnia 2015

Adam Karol Nestarowski, obrońca Lwowa

Adam Karol Nestarowski, urodzony 20 kwietnia 1901 roku. Uczeń 6 klasy II Gimnazjum. Syn Wilheminy i Antoniego Nestarowskiego - wybitnego lwowskiego architekta, realizatora projektu R. Indrucha, budowniczego cmentarza Obrońców Lwowa. 17 letni Adam zbiegł z domu i wspólnie z młodszym bratem Tadeuszem znalazł się w szeregach walczących. 28 grudnia 1918 roku na Persenkówce dostał się do ukraińskiej niewoli. Zakatowany przez Ukraińców, zmarł następnego dnia w Dawidowie. K. XIV, grób 1252.
Za: Stanisław Sławomir Nicieja, Cmentarz Obrońców Lwowa, Wrocław - Warszawa - Kraków 1990, s. 191.
D.Z.

wtorek, 28 kwietnia 2015

Pod okupacją niemiecką

Pod okupacją niemiecką w Polsce (GG) część obszaru gminy włączono do nowo utworzonej gminy Milatycze: Czerepin (544), Siedliska (553), Tołszczów (765). W 1943 roku gmina Dawidów liczyła 8893 mieszkańców. W samym Dawidowie mieszkało 2397 osób. W innych miejscowościach gminy: Gańczary (416), Krotoszyn (1114), Pasieki Zubrzyckie (461), Stare Sioło (2103), Szołomyja (874) i Zubrza (1528)

Za: Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis für das General Gouvernement, Krakau 1943, s. 9-10.
D.Z.

O pociągu, który wyzwolił Dawidów

Odznaka pamiątkowa: Pociąg pancerny Pepetrójka
Walki polsko-ukraińskie rozpoczęły się od opanowania 1 listopada przez żołnierzy austro-węgierskich pochodzenia ukraińskiego większości gmachów publicznych we Lwowie oraz proklamacji utworzenia Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej. Przeciw temu wystąpiły polskie organizacje konspiracyjne, polscy mieszkańcy Lwowa, w tym młodzież. Po wyjściu ze Lwowa w nocy z 21 na 22 listopada oddziały ukraińskie otoczyły miasto, zajmując okoliczne polskie wsie. Tymczasem w Głównych Warsztatach Kolejowych we Lwowie zbudowany został pociąg pancerny i nazwany "Lwowianin", lecz nazwa ta nie przyjęła się. Po kilku dniach załoga pociągu ochrzciła go mianem "Pepetrójka", od numeru - Pociąg Pancerny Nr 3 (P.P. 3). Lwowski pociąg pancerny "Pepetrójka" 21 listopada 1918 roku wyruszył w stronę Sichowa, bez armaty ale z dobrze uzbrojoną, waleczną załogą. Zaatakowany w Sichowie przez półtora sotni Ukraińców z dwoma karabinami maszynowymi, rozbija napastników bierze 15 jeńców, zdobywa 20 karabinów, kuchnię polową, dużo amunicji i "inny materiał wojenny". W odwrocie ukraińscy napastnicy wycofali się aż za miejscowość Bóbrka. Ranny tego dnia został ppor. Ludwik Liebermann-Kochański. O godzinie 18 wieczorem pociąg wraca do Lwowa. Następnego dnia rano bez walki zajmuje Dawidów (czyli 22 listopada). W trakcie pobytów we Lwowie trwają prace nad dalszym opancerzaniem pociągu. 24 listopada pociąg wyrusza do Dawidowa, gdzie zorganizowano oddział z 80 mieszkańców pod dowództwem ppor. Jana Stryjowskiego. Powstaje oddział ze swoistego pospolitego ruszenia. (Ciekawe, czy powołani do wojska w czasie I wojny światowej mieszkańcy Dawidowa wrócili już do domu i brali udział w tym wypadzie?) Pociąg, zabezpieczony po obu flankach patrolami, udaje się pod kościół we wsi Stare Sioło. Zaatakowany przez trzy sotnie i ostrzeliwany przez półbaterię z odległości 80 metrów, wycofał się do Dawidowa, tracąc przy tym jednego szeregowca. 26 listopada do oddziału trafia zasłużona w późniejszych walkach armata ośmiocentymetrowa "austriacka polówka M 5/8", której obsługą fachowo będzie kierować por. Mieczysław Rudnicki. W kolejnych dniach "Pepetrójka" odbywa szereg rajdów Dawidów, Winniki... Ukraińcy jednak mimo wypadów "Pepetrójki" znów zajmują Dawidów, który do ostatecznego wyzwolenia będzie musiał poczekać do maja 1919 roku.
Za: Rtm. w rez. Zbigniew Orzechowski, "Lwowski Pociąg Pancerny 3 ("Pepetrójka")" w: Rocznik Towarzystwa Badania Historii Obrony Lwowa i Województw Południowo-Wschodnich.
Źródła do dziejów Walk o Lwów i Województwa Południowo-Wschodnie 1918-1920, Lwów 1936 r.

Dawidów na mapie z 1824 roku


Dawidów i okolice na mapie z 1824 roku Królestwa Galicji i Lodomerii. Jest to tzw. „mapa Liesganika” w skali 1:288 000, z przełomu XVIII i XIX wieku. Nazwa, w pełnym brzmieniu:


KOENIGREICH
GALIZIEN
UND LODOMERIEN
 HERAUSGEGEBEN IM JAHRE 1790 VON LIESGANIG.
NACH DEN VORZÜGLICHSTEN NEUERN HÜLFSQUELLEN
 VERMEHRT und VERBESSERT
VON DEM
K.K. OEST. GENERALQUARTIERMEISTERSTABE
 IM JAHRE 1824

Dawidów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego

Pod koniec XIX wieku Dawidów jest wsią w powiecie lwowskim, oddaloną o 13 kilometrów na południowy-wschód od Lwowa, przy gościńcu i kolei lwowsko-czerniowieckiej, w odległości 6 kilometrów od stacji Stare Sioło. Urząd pocztowy i parafia rzymsko-katolicka znajdowały się we wiosce. Parafia greko-katolicka w Czerepinie. Wioska liczyła 239 domów mieszkalnych, 1317 mieszkańców. W Dawidowie jest szkoła etatowa jednoklasowa i kasa pożyczkowa gminna z kapitałem 4272 złotych reńskich. Wieś stanowi własność klasztoru dominikanów we Lwowie.

 Za:
Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. T. 1/915
Wydawca: Warszawa : nakł. Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego
Data wydania: 1880-1914
D.Z.

Jarmark w Dawidowie

 25 stycznia 1749 roku w Warszawie król August III Sas pozwala na odbywanie dorocznych jarmarków we wsiach dominikanów lwowskich: Kościejowie, Dawidowie oraz Krotoszynie.
D.Z.

poniedziałek, 27 kwietnia 2015